Por’anema de Ddio… pòru ciuchittu! / Adèra ‘na jornata che nignìa… / pòra cratura, tanto pucculittu, / per mamma sua la carità chjdìa!
E le ma’ che tremava te stinnìa… / “So’ senza vabbu, senza focu e tittu: / daciateje ‘checcosa a mmamma mia! / …Mamma sta male..! So’ tanto purittu!”
Sopre la née cco’ nnudi li pjducci… / da lo gran friddo non putìa parlà’, / je s’era fatti niri li labbrucci..!
Rittu ce se tinìa… ma mmalappena… / e de vedéllu te facìa pietà… / …te strappava lu còre de la pena!
Mario Affede
18 gennaio 2026


