Quanno che Ghjsù Cristu lo sapì / che Lazziru era mortu e sippillitu, / je ce vinì le fregne je vinì / e desse ch’a rcacciallu sarìa jitu.
“Eppó, de più, lu vòjo rimminì, / le du’ sorelle adè sinza maritu! / Chjadè che je sta ‘ttente a quelle llì, / ‘desso che lu fratellu adè partitu?”
‘Rrigatu su la fossa Cristu ‘llora / ‘nnanzi la pietra se mette a gnenocchiu / e cchiama forte: “Lazziru, vé ffòra!”
Se smòe la tèra, se sente du’ troni: / Lazziru scappa, se sbicicchja ‘n occhiu / e ddice: “Chj me roppe li c…?”
Mario Affede
23 ottobre 2026


